Noe

1. Dałem Noemu dostojność Apostoła i poleciłem aby groził, swemu ludowi karą, która wprzód przyjdzie nim nastąpi męka piekielna paląca serce. 2. Rzekł do nich: Jestem przysłany jako ostrzegacz jawny od Boga. 3. Ażebyście się modlili i służyli Bogu; bójcie się Go, i bądźcie posłuszni mojej nauce. 4. A będziecie zbawieni od waszych grzechów, i przedłużony będzie wasz wiek, do czasu oznaczonego. Skoro czas naznaczony nadejdzie, nikt od niego was nie odwróci. O! gdybyście wy jemu wierzyli? 5. Boże mój! zawołał Noe, wzywałem ludzi, dzień i noc do wiary, a nie mogłem ich przyprowadzić mem wzywaniem do Ciebie, lecz owszem stronili coraz bardziej. 6. A za każdem wzywaniem do wiary i tłumaczeniem nauki, zatykali palcami swe uszy, ażeby nie słyszeć moich nawracań; zakrywali się swą odzieżą. Zawsze chcieli zostać niewiernymi, i wzbraniali się przyjęcia prawdy z największa dumą. 7. Jeszcze i jeszcze wzywałem ich aby Ci cześć oddawali. 8. Wzywałem ich jawnie i tajemnie. 9. Mówiłem im: Błagajcie przebaczenia u Pana, On bardzo jest skłonny do przebaczenia. 10. Zeszle wam deszcze z nieba, stosownie do potrzeby; 11. Zasili was bogactwami, obdarzy potomstwem; uczyni wasze ogrody i sady urodzajnemi, rzeki na nowo płynacemi. 12. Dla czegóż nie błagacie łaski Boga i nie uwielbiacie Go? 13. Wszakże On dla was potworzył rozmaite zwierzęta. 14. Czyż nie widzicie, że Bóg stworzył siedmioro sklepionych niebios, jedno nad drugiem; 15. On uczynił księżyc światłym, a słońce jaśniejącem. 16. On was stworzył z ziemi. 17. I naznaczył powrót do niej, a potem znowu was z niej wyprowadzi. 18. On rozwinął pod waszemi nogami ziemię, naksztalt kobierca. 19. I chodzicie po niej równemi drogami. 20. Boże wielki! rzekł Noe, lud mój był mi nieposłuszny, i poszedł za tymi, którzy mu żadnej pomocy udzielić nie są w stanie, ani swemi skarbami, ani potomstwem; a tylko przyniosą szkodę przyszłemu ich żywotowi. 21. Powystawiali rozliczne bałwany, przywodząc na mnie pośmiewisko. 22. I mówili do pospólstwa: Nie rzucajcie waszych bogów a chwalcie ich. Nic opuszczajcie Weddy i Sowy. 23. Bądźcie wierni Jagutowi Jankowi i Nesrowi. 24. Wielu z nich zwiodły te bałwany, i liczba wiernych nie powiększała się, idąc coraz dalej w przepaść błędu. 25. Karząc za te grzechy, zatopiliśmy ich powodzią, i wprowadziliśmy w piekielny ogień. 26. Nie mogli oni wówczas znaleść obrońcy od kary, przeciw wszechmocnemu. 27. Noe wówczas, taką uczynił modlitwę do Boga: Panie! sapraw niech na ziemi żadna nie zostanie pamiątka po tych niewiernych. 28. Oni zepsują Twe sługi, a z tych wyrodziłyby się pokolenia zepsute i przestępne. 29. Boże! zbaw mnie i moją rodzinę, i ci tylko niech wnijdą do Arki, mego domu, którzy są wierni Tobie. Uczyń tę łaskę dla mężów i niewiast wiernych, a nie ułaskawiaj złych i prowadź ich do zguby.